Wrzosowisko w naszym Centrum :)

044042040Jesień piękna tego roku :)0381307j2
Wrzos to bardzo dekoracyjne krzewinki należące do rodziny wrzosowatych o różnej wielkości i pokroju. Najmniejsze z nich nie przekraczają kilku centymetrów wysokości, a najwyższe osiągają nawet 50 cm. Nazwa Calluna pochodzi od słowa „zamiatać”, co wiąże się z dawnym jego zastosowaniem do produkcji mioteł. Wrzos zwyczajny, to jedyny gatunek rodzaju Calluna, pochodzący z Europy i obszarów Azji Mniejszej, charakteryzujący się krzaczastym pokrojem. Zdrewniałe pędy są pokryte małymi, łuskowatymi, szarozielonymi liśćmi. Kwiaty małe, dzwonkowate w barwach (zależnie od odmiany) od bieli, różu, purpury i czerwieni. Można również spotkać odmiany o odmiennych kolorach liści (odcienie czerwieni, złota, srebra)
Wrzos zwyczajny wymaga stanowiska słonecznego (znosi również półcień), gleby przepuszczalnej, kwaśnej (pH 4,5-5,5), dość wilgotnej, ale nie mokrej. W suche i gorące lata, należy je dość często podlewać. Dla zapewnienia prawidłowego wzrostu i rozwoju, można wykorzystać zjawisko mikoryzy, czyli symbiozy między odpowiednimi grzybami a roślinami, która pozytywnie wpływa na wzrost i wygląd rośliny. Po przekwitnięciu, krzewinki przycinamy, co powoduje zagęszczenie się roślin i obfitsze kwitnienie. Przycinamy je dopiero na wiosnę, ponieważ wrzosy kwitną do późnej jesieni, poza tym dłuższe pędy, pozwalają na lepsze przezimowanie. Wrzos rozmnażamy przez sadzonki wierzchołkowe lub odkłady. Sadzonki, długości 5-8 cm z tzw. piętką, pobieramy w lipcu z pędów dwuletnich i ukorzeniamy je w wilgotnym inspekcie. Podłoże powinno składać się z piasku, torfu, ziemi wrzosowej ( po jednej trzeciej). Sadzonki nakrywamy szybą lub folią, inspekt, co jakiś czas należy wietrzyć oraz zabezpieczyć przed zbytnim nasłonecznieniem.
Zastosowanie:
Na wrzosowiska, do obsadzania skarp, do skrzyń, mis, kwiaty na balkon świetnie komponuje się z roślinami posiadającymi ozdobne owoce (irga, ognik, trzmielina), różanecznik, pieris oraz niskimi iglarkami.
Wrzosy to rośliny lecznicze. Do celów zielarskich stosuje się kwiaty i ziele, ścinane na początku kwitnienia tylko roślin – wrzos zwyczajny. Zbieramy niezdrewniałe pędy, które następnie suszymy w miejscach o dobrej wentylacji w temperaturze nie przekraczającej 40⁰ C. Zioła przechowuje się w suchych i ciemnych miejscach.
Wrzosy to rośliny lecznicze. Do celów zielarskich stosuje się kwiaty i ziele, ścinane na początku kwitnienia tylko roślin – wrzos zwyczajny. Zbieramy niezdrewniałe pędy, które następnie suszymy w miejscach o dobrej wentylacji w temperaturze nie przekraczającej 40⁰ C. Zioła przechowuje się w suchych i ciemnych miejscach.
Garbniki zawarte w wrzosach wykorzystywane są do leczenia chorób układu pokarmowego, w szczególności biegunek i stanów zapalnych. Wrzosy mają działanie moczopędne, stosowane są między innymi do leczenia kamienicy. Substancje zawarte we wrzosie zwyczajnym pobudzają czynności wydzielnicze żołądka a także wzmacniają łaknienie. Roślina posiada duże ilości potasu.
Wrzosy kwitną od końca lipca do końca października.
Roślina mrozoodporna ale zaleca się okrycie roślin gałązkami świerkowymi lub włókniną.

Powiadom innych: